O χάρτης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη χώρα διαμορφώθηκε χωρίς σχέδιο και με ευθύνη όλων μας, τα τελευταία 40 χρόνια. Σαν αποτέλεσμα δημιουργήθηκαν Πανεπιστήμια και Τμήματα χωρίς μελέτες βιωσιμότητας, με ελάχιστο προσωπικό, ελλιπείς υποδομές και δίχως επαρκή φοιτητική μέριμνα. Το πιό σημαντικό όμως είναι ότι δημιουργήθηκαν περισσότερα Πανεπιστήμια από όσα η ίδια η χώρα μπορεί να υποστηρίξει και χρειάζεται πραγματικά και ταυτόχρονα αυξήθηκαν δραματικά οι εισακτέοι. Κάναμε το λάθος να πιστεύουμε ότι η ύπαρξη μεμονωμένων τμημάτων σε πόλεις και τμημάτων που υπολειτουργούν είναι ανάπτυξη και ενισχύει τις τοπικές οικονομίες. Τραγική συνέπεια όλων αυτών είναι ότι χάθηκε το ενδιάμεσο επίπεδο εκπαίδευσης μεταξύ […]

Κανείς δεν υποστηρίζει ότι ο αυξημένος πληθωρισμός και τα υψηλά χρέη αποτελούν βιώσιμες καταστάσεις. Το ερώτημα είναι αν ο φόβος ενός (ελεγχόμενου) πληθωρισμού θα πρέπει να αποτελέσει εμπόδιο για τις αναγκαίες σε έκταση και ένταση αντικυκλικές παρεμβάσεις όταν αυτές απαιτούνται. Και ασφαλώς ως αντικυκλική πολιτική δεν νοείται το να «πετάς λεφτά από το αεροπλάνο» αλλά στοχευμένη και επαρκής αύξηση της ρευστότητας και της ζήτησης συνοδευόμενη από δομικές μεταρρυθμίσεις που θα εγγυώνται ότι θα ενισχυθεί η παραγωγή και η παραγωγικότητα. Και βλέπουμε εδώ να προτείνονται δύο αντίθετες πολιτικές Τζο Μπάϊντεν: «Τα εταιρικά κέρδη είναι τα υψηλότερα εδώ και δεκαετίες ενώ οι […]

Οι δύσκολες εποχές στην ζωή αποδεικνύουν την δύναμη, την θέληση, την αποφασιστικότητα των ανθρώπων να νικήσουν έναν αγώνα πολλές φορές αδυσώπητο και άνισο. Οι αξίες, τα ιδανικά και οι αρχές που διέπουν τις δράσεις μας για τους στόχους που θέτουμε, χαρακτηρίζουν την αγωγή και την κοινωνικότητα μας. Ενεργός πολίτης, ο κοινωνός της καθημερινότητας οφείλει να αποδεικνύει την αλληλεγγύη του ή την αποκλειστική επιδίωξη του ατομικού του συμφέροντος. Ιδιαίτερη σημασία σε όλα αυτά αποκτά ο πολίτης που θέλει να εκπροσωπεί την κοινωνία, ο αιρετός δηλαδή που επιλέχθηκε για αυτό τον σκοπό αφού δεσμεύτηκε με κοινωνικό συμβόλαιο ότι θα υπηρετήσει τις υποχρεώσεις […]

Οι διεθνείς συζητήσεις για τον καθοριστικό ρόλο που παίζουν οι ψηφιακές πλατφόρμες στην επεξεργασία και στη διακίνηση των πληροφοριών συνεχίστηκαν με αφορμή την ένταση στην Αυστραλία, όπου το διακύβευμα ήταν η διαχείριση των ειδήσεων και της ενημέρωσης μέσα από πλατφόρμες. Το μέλλον της ελευθερίας του λόγου συνδέεται άρρηκτα με τις ψηφιακές πλατφόρμες και πιο συγκεκριμένα με τα κοινωνικά δίκτυα. Συνακόλουθα, η ποιότητα της δημοκρατίας εξαρτάται από τον τρόπο λειτουργίας τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ηλεκτρονική διακίνηση πληροφοριών έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο που επικοινωνούμε άλλοτε με θετικό και άλλοτε με αρνητικό τρόπο. Εδώ πρέπει να επισημανθεί ότι οι ψηφιακές […]

Πολλές φορές η ακύρωση ενός σωστού μέτρου οφείλεται στην υπερβολή και την προβολή για λόγους πολιτικής διαχείρισης. Αυτό συμβαίνει και με την προστασία και τη φύλαξη των Πανεπιστημίων. Ενώ υπάρχει ένα υπαρκτό πρόβλημα οι χειρισμοί είναι λάθος. Συγκεκριμένα με το υπάρχουν νομικό πλαίσιο ο Πρύτανης μπορεί να καλέσει την αστυνομία αν γίνονται παρεμβατικές ενέργειες. Το ερώτημα είναι γιατί ο Πρύτανης δεν καλεί την αστυνομία και τι μέτρα πρέπει να παρθούν από την Πολιτεία για αυτό. Ο Πρύτανης δεν την καλεί γιατί υπάρχει κουλτούρα δαιμονοποίησης της αστυνομίας, ιδεοληψίες και φόβος για το χειρισμό της κατάστασης. Προφανώς σε αυτή τη περίπτωση όταν […]

Στο χώρο των Πανεπιστημίων, ο οποίος είναι ένας Δημόσιος Χώρος που προστατεύεται με ειδική αλλά και γενική πρόνοια από το Σύνταγμα, πρέπει επιτέλους να γίνει ένας διάλογος ορθολογικός και ήρεμος με επιχειρήματα χωρίς στείρες αντιπαραθέσεις και ένδεια απόψεων. Ο διάλογος αυτός δεν πρέπει να έχει στοιχεία λαϊκισμού, δογματισμού και υπεκφυγές. Ένας τέτοιο διάλογο τον αξίζουν οι φοιτητές μας, οι διδάσκοντες, οι ερευνητές και οι εργαζόμενοι στα Πανεπιστήμια. Προπάντων όμως τον αξίζει η χώρα μας. Ένα από τα θέματα αυτού του διαλόγου είναι και το θέμα και πρόβλημα με τη φύλαξη και τη προστασία των Πανεπιστημίων. Να ξεκαθαρίσω από την αρχή […]

Η ανάγκη του ανθρώπου για έναν συστηματοποιημένο και προσβάσιμο σε όλους τρόπο οργάνωσης του «συνόλου» της γνώσης προϋπήρχε της ψηφιακής εποχής. Τον 18ο αιώνα, οι εγκυκλοπαιδιστές ήταν από τα σημαντικότερα ρεύματα του γαλλικού Διαφωτισμού, με προεξάρχοντες τους Ντενίς Ντιντερό και Ζαν Λε Ρον ντ’ Αλαμπέρτ. Δεν υπάρχει ενεργός χρήστης του Διαδικτύου που να μην έχει ανατρέξει κάποια στιγμή σε αυτήν, ενώ σε διαδικτυακές αναζητήσεις τα λήμματά της είναι συνήθως στις πρώτες πέντε θέσεις. Η Wikipedia πέραν της χρηστικότητάς της έχει δική της ιστορία και φιλοσοφία, διότι εκτός από δημοφιλής διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια έχει προτείνει ένα εναλλακτικό μοντέλο αξιοποίησης του Διαδικτύου με […]

Αυτό το κείμενο δεν θα διαβαστεί μόνο από ανθρώπους. Θα το μαζέψουν διαδικτυακά ρομπότ, θα ταξινομηθεί, θα «ταϊστεί» σε αλγορίθμους και θα μετασχηματιστεί σε μια υπηρεσία αναζήτησης που βοηθήσει άλλους οι οποίοι ψάχνουν για το θέμα του «μέλλοντος της εργασίας» να το βρουν και να το διαβάζουν. Κατά τη διαδικασία αυτήν ο αλγόριθμος θα καταλάβει λίγο καλύτερα ποιοι είναι οι αναγνώστες αυτού του άρθρου. Θα δει τι διαβάσαμε πριν προσπελάσουμε αυτό το άρθρο και τι θα διαβάσουμε μετά. Θα εξετάσει που βρισκόμαστε. Με ποιους έχουμε μιλήσει και τι έχουμε πει. Που ξοδεύουμε τα λεφτά μας. Πόσα βήματα κάναμε σήμερα και […]