Γ2. Ο Νέος Φορέας της Σύγχρονης Σοσιαλδημοκρατίας

Το αποτέλεσμα των διπλών εκλογών του 2015 αποτύπωσε ανάγλυφα τον κατακερματισμό των δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων της χώρας. Τα μηνύματα που έρχονται από την κοινωνία και τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων καταγράφουν τη βούληση για την ανάληψη ενωτικών πρωτοβουλιών για τη δημιουργία ενός ενιαίου φορέα που να υπερβαίνει τα σημερινά όρια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και που να εκφράζει τον χώρο που βρίσκεται μεταξύ του εθνολαϊκιστικού ΣΥΡΙΖΑ και της νεοσυντηρητικής ΝΔ. Όμως, η υπέρβαση του παλιού και η γέννηση του καινούργιου δεν θα επιτευχθεί ούτε με παρθενογενέσεις, ούτε από μεσσίες, αλλά με σεβασμό στις πολιτικές δυνάμεις που αγωνίστηκαν τα τελευταία χρόνια για την επιβίωση της χώρας με δυσανάλογο πολιτικό κόστος.

Σε αυτόν το δρόμο καλούμαστε να πορευτούμε ενωτικά, ισότιμα και δημοκρατικά, χωρίς ηγεμονισμούς και προσωπικές στρατηγικές, αφήνοντας πίσω τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος, την αδιαφάνεια, τη διαπλοκή, το λαϊκισμό και τα πελατειακά δίκτυα. Η κρισιμότητα της κατάστασης δεν αφήνει περιθώρια για άλλες αναβολές και καθυστερήσεις. Δεν μας περισσεύει ο χρόνος, δεν περισσεύει κανείς.

Μπροστά στον κατακερματισμό του ενδιάμεσου χώρου δεν μένουμε αδρανείς.  Η πολιτική δεξαμενή στην οποία συναντιούνται πολλά ρεύματα – του προοδευτικού κέντρου, της σοσιαλδημοκρατίας, της ανανεωτικής αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας, πρέπει να βρει τρόπους να ανασυνταχθεί. Η ανασυγκρότηση του μεσαίου χώρου είναι για μας μονόδρομος.

Οι νέες συνθήκες επιβάλλουν να δημιουργηθεί η πολιτική πλατφόρμα που θα εκφράζει τα σημερινά κόμματα του χώρου, τις κινήσεις, τα αποστασιοποιημένα στελέχη, τους ανέστιους πολιτικά ψηφοφόρους, τους προοδευτικούς πολίτες. Οι ενωτικές προσπάθειες που κατά καιρούς προέκυψαν από τον χώρο μας, όπως το Φόρουμ Διαλόγου, η Πρωτοβουλία των 58, η Ελιά, ενώ ξεκίνησαν με τις καλύτερες προϋποθέσεις είτε αντιμετωπίστηκαν με επιφυλακτικότητα είτε, σκόνταψαν στον κομματικό πατριωτισμό υπαρχόντων κομμάτων και τελικά τορπιλίστηκαν.

Αυτό που τώρα χρειάζεται είναι να επιταχυνθούν και να εμβαθύνουν τα βήματα στην κατεύθυνση της ενότητας  και της ανανέωσης, με στόχο πάντα τη δημιουργία ενός ισχυρού φορά της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας. Ενός φορέα της αριστεράς του διαφωτισμού, του ορθού λόγου, των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων, των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ανάπτυξης με κοινωνική δικαιοσύνη, και όχι ενός απονευρωμένου, ιδεολογικά και πολιτικά, κεντρώου σχήματος έστω και αν αυτός χαρακτηρίζεται ως προοδευτικός. Μόνο μέσα από τις γραμμές της σοσιαλδημοκρατίας  οι δυνάμεις του προοδευτικού κέντρου δεν θα περιθωριοποιούνται, όπως συνέβηκε με την ευρεία συσπείρωση που πέτυχε το ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν.

Σήμερα βρίσκονται σε εξέλιξη νέες πρωτοβουλίες και προτάσεις διαλόγου και σύγκλισης των δυνάμεων του χώρου. Ως Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία θεωρούμε ότι οι προτάσεις αυτές δημιουργούν μια νέα βάση για την υπέρβαση του κατακερματισμού του μεσαίου χώρου.   

Για αυτό δηλώνουμε παρών σε αυτές τις πρωτοβουλίες συνάντησης και όχι απομάκρυνσης, που θέλουν να αποτελέσουν πραγματική ευκαιρία διαλόγου και σύγκλισης των προοδευτικών, μεταρρυθμιστικών και σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων της χώρας και όχι υπεκφυγή και προσπάθεια καλυμμένης διαιώνισης των διαιρέσεων. Μιας συνάντησης όμως που θα πρέπει να φέρει άμεσα αποτελέσματα. Και για να έχει αποτελέσματα χρειάζεται όσοι καθίσουν γύρω από το τραπέζι να είναι έτοιμοι να κάνουν υπερβάσεις, με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα και οδικό χάρτη.

Για το σκοπό αυτό προτείναμε στις αρχές Μαρτίου να συσταθεί άμεσα κοινή ολιγάριθμη Επιτροπή από στελέχη, με ευρεία αντιπροσωπευτική σύνθεση που να σηματοδοτεί όλες τις ενδιαφερόμενες δυνάμεις (κόμματα, κινήσεις, ομίλους, δίκτυα κ.α.), χωρίς πλειοψηφία κανενός φορέα.

Η Επιτροπή αυτή, προτείναμε επίσης, να ασχοληθεί κατά προτεραιότητα και μέσα σε ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα, με τη διαμόρφωση ενός κοινού προγραμματικού πλαισίου που να αναδεικνύει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, αξιοποιώντας τις μέχρι σήμερα επεξεργασίες και προτάσεις των επιμέρους φορέων. Παράλληλα, η Επιτροπή να προχωρήσει στην οργάνωση  δημόσιου διαλόγου με εκδηλώσεις-συζητήσεις σε όλη την Ελλάδα και στο διαδίκτυο, επί των προτεινόμενων θέσεων, αλλά και για το τρόπο συνεργασίας των δυνάμεων του χώρου.

Επίσης, θεωρούμε ότι θα πρέπει να επιδιωχθεί ο συντονισμός όλων των προοδευτικών δυνάμεων στο Κοινοβούλιο, στην Ευρωβουλή, στη Αυτοδιοίκηση, στους συνδικαλιστικούς και άλλους κοινωνικούς φορείς και η ανάληψη κοινών εθνικών και διεθνών πρωτοβουλιών. Είναι καιρός να σταματήσει πια η ρητορική της διεκτραγώδησης των συνεπειών του κατακερματισμού και οι εκκλήσεις για την ανάγκη της ενότητας, χωρίς συγκεκριμένα βήματα και αποφάσεις επί του πρακτέου. Κάθε περαιτέρω καθυστέρηση ανανέωσης και ενοποίησης δημιουργεί νέα αδιέξοδα. Η βάση της παράταξης απαιτεί υπερβάσεις από όλους, χωρίς μικροκομματικές περιχαρακώσεις και ατέρμονες συζητήσεις, γιατί χρόνος δεν υπάρχει ούτε για τη χώρα, ούτε για το χώρο.

H συμφωνία που επετεύχθη στη συνάντηση της Φ. Γεννηματά και του Στ. Θεοδωράκη στις 31/3/16 για τη δημιουργία της κοινής Επιτροπής, η οποία είναι σύμφωνη με την πρόταση που έχουν διατυπώσει οι Κινήσεις Πολιτών, αποτελεί μια ιδιαίτερα θετική εξέλιξη για την ανασυγκρότηση του χώρου. Οι «Κινήσεις» θα συνεχίσουν και θα κλιμακώσουν τη συμβολή τους, συμμετέχοντας στην Επιτροπή αυτή ώστε το πρώτο αυτό μεγάλο βήμα να το ακολουθήσουν και άλλα για την ενότητα και ανανέωση της Προοδευτικής Παράταξης.  
Σε αυτή την υπόθεση  πρωταρχικό ρόλο διαδραματίζουν οι Κινήσεις Πολιτών. Οι Κινήσεις Πολιτών, χωρίς τους φραγμούς που προκαλούν οι κομματικές παθογένειες και ο κομματικός πατριωτισμός, δημιουργούν προνομιακούς διαύλους επικοινωνίας με την ευρύτερη  κοινωνία των πολιτών, ευαισθητοποιώντας και κινητοποιώντας κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που δεν θέλουν να εγκλωβιστούν σε κομματικούς μηχανισμούς και σε παθογένειες του παρελθόντος. Ταυτόχρονα, από θέση σχετικής αυτονομίας έχουν τη δυνατότητα να αποτελέσουν πεδίο σύνθεσης ενός κοινού προγραμματικού μεταρρυθμιστικού λόγου, που θα παντρεύει τον πολιτικό φιλελευθερισμό με τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία, αποτελώντας έτσι εκείνη την πολιτική δύναμη που με προωθημένες και επεξεργασμένες θέσεις μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στη δημιουργία ενός νέου ισχυρού φορέα της σύγχρονης Σοσιαλδημοκρατίας.

4 thoughts on “Γ2. Ο Νέος Φορέας της Σύγχρονης Σοσιαλδημοκρατίας

  1. Η σύσταση του νέου ισχυρού φορέα της σύγχρονης Σοσιαλδημοκρατίας δε θα πρέπει να καθυστερήσει ούτε να γίνει ο μακρινός στόχος.
    Δεν θα πρέπει με αμυντική τακτική να αθροίσουμε τις δυνάμεις Δημοκρατική Συμπαράταξη + Ποτάμι + Οικολόγους κλπ και να ορίσουμε προεκλογικά ένα ομόσπονδο κόμμα.
    Δε βρίσκω προωθημένη ιδέα την απ’ευθείας δημιουργία νέου κόμματος με ίσους όρους για τους παλαιούς κομματικούς οργανισμούς. Η μεγάλη πλειοψηφία των ανένταχτων πολιτών και αυτή των αμέτοχων στα πολιτικά δρώμενα συνειδητά απέχει γιατί δεν υπάρχει ο φερέγγυος νέος πολιτικός οργανισμός.
    Ποια είναι όμως αυτά που δεν έλκουν και κρατούν μεγάλο ποσοστό πολιτών αμέτοχο;
    Κατά τη γνώμη μου είναι τρεις παράγοντες.
    1) Ο χαμηλός πήχης της δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων
    2) Οι ελάχιστες ευκαιρίες εισόδου στη πολιτική σε νέους ανθρώπους 3) Ο παλαιοκομματικός σχεδιασμός της κατάληψης της εξουσίας.

    Ο παλαιοκομματικός τρόπος προσέγγισης της εξουσίας δεν έχει λήξει ακόμα και συμπερασματικά ούτε η μεταπολίτευση έχει οριστικά λήξει.
    Εδώ είναι και το κομβικό σημείο που θα πρέπει να εστιάσουμε.
    Οι κινήσεις πολιτών θα πρέπει να συμβάλουν στην Ίδρυση του νέου κόμματος.
    Οι κινήσεις πολιτών θα πρέπει να έχουν λόγο στο καταστατικό του νέου πολιτικού φορέα έτσι ώστε να είναι διαφορετικός.
    Οι κινήσεις πολιτών θα πρέπει να παύσουν τη μεταπολίτευση.
    Είναι αδύνατο με άλλους τρόπους πλάγιους ή έμμεσους, συνήθεις χρονοτριβές και εμπλοκή με τα υπάρχοντα κομματικά γρανάζια να λειτουργήσει.
    Σκοπός θα πρέπει να είναι η κινητοποίηση των πολιτών με όρους νέων δυνάμεων. Η παρότρυνση θα πρέπει να οδηγεί στη άντληση νέων ιδεών , νέων στόχων, νέων προοπτικών που μόνο οι νέοι, μόνο οι έχοντες το κίνητρο της αλλαγής θα συμμετέχουν μπροστάρηδες σε μαζικές δράσεις σε πρωτότυπα δρώμενα σε δημιουργικό διάλογο.
    Ας μην αθροίζουμε τις υπάρχουσες δυνάμεις και ας τολμήσουμε πιο πέρα να φτιάξουμε το νέο Πολιτικό Οργανισμό Σοσιαλιστών Δημοκρατών να γίνει ο νέος ΠΟΛ.Ο.Σ Δημοκρατών.

  2. Ενα πολιτικός φορέας πρέπει να έχει ξεκάθαρη ταυτότητα. Το νεο «trend» της εποχής ο «Μεσαίος» χώρος θα έλεγα πως απλά δεν υπάρχει.

    Υπάρχουν πολιτικές επιλογές στις οποίες προέχει ο Άνθρωπος (Σοσιαλιστικές)
    και πολιτικές επιλογές στις οποίες προέχει το Κέρδος (Καπιταλιστικές).

    Αυτό που υπάρχει σήμερα ειναι διαφοροι πολιτικοί οργανισμοί οι οποίοι στην προσπάθεια τους να κυριαρχήσουν στο πολιτικό παιχνίδι προσπαθούν να βρούν την σωστή δοσολογία ανάμεσα στις 2 παραπάνω επιλογές.

    Προσωπική εκτίμηση είναι οτι η Σοσιαλδημοκρατία πρέπει να πρεσβεύει οτι ακριβώς ΑΝΑΦΕΡΕΙ και ο τίτλος της, την Σοσιαλδημοκρατία.

    Θα φέρω σαν παράδειγμα ενα συγγενικό Πολιτικό φορέα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ εαν κάποιος διαβάσει την ιδρυτική του διακύρηξη οπως αυτή αναφέρεται στο site του http://www.pasok.gr/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1/ Θα νομίζει οτι έχει να κάνει με 2 διαφορετικά κόμματα.

    Για να μην κουράζω θελω να καταλήξω οτι είναι πολύ σημαντικό οι βασικές Αρχες να στηρίζονται στην ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και οι αποφάσεις να είναι ΣΟΣΙΑΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ και να μην επιδέχονται αλλες ερμηνείες και δεύτερες σκέψεις.

    1. Αγαπητέ κ. Χριστόπουλε,
      μαζί με την εκτίμηση που τρέφω στο πρόσωπό σας και στο έργο σας, θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας, διότι πράγματι υπάρχουν δύο επιλογές με διαφορετικό πρόσημο η καθεμία, γι αυτό άλλωστε, κατά την άποψή μου, η συρρίκνωση των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στην Ευρώπη οφείλεται στο γεγονός ότι εντέλει ασπάστηκαν και προσχώρησαν στις (νεο)φιλελεύθερες πολιτικές με αποτέλεσμα αφενός να χάσουν το στίγμα τους σε σχέση με το παρελθόν τους, αλλά και ως προς τα συντηρητικά ευρωπαϊκά κόμματα και αφετέρου, να απογοητεύσουν, ακριβώς γι αυτή τους την επιλογή τους πολίτες, οι οποίοι και τους «τιμώρησαν» εκλογικά.

  3. Και σημαντικό θα ήταν ο νέος φορέας να στείλει το μήνυμα ότι ο κύκλος της μεταπολίτευσης έκλεισε, αφήνοντας πίσω του όλες τις παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος, οι οποίες μας έφεραν στη σημερινή πρωτόγνωρη κατάσταση. Πρέπει να γίνει σαφές ότι η πολιτική δημιούργησε το πρόβλημα και η πολιτική θα το λύσει. Για πολλούς, μάλιστα, η πολιτική εξακολουθεί να είναι μέρος του προβλήματος, όσον αφορά την ανάκαμψη της οικονομίας. Και, μάλλον, δεν έχουν και τόσο άδικο. Παρόλα αυτά, η ρίζα της δημοκρατίας μας είναι η αντιπροσωπευτικότητα και τούτο είναι πολύ σημαντικό για ένα πολιτικό κόμμα!

ΣΧΟΛΙΑ