Ομιλία του Γιάννη Ευλογημένου, μέλους της Συντονιστικής Επιτροπής των «Κινήσεων» στην εκδήλωση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στο Ηράκλειο, 9/11/2016

eylogimenosΦίλες και φίλοι

Η κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι μια κυβέρνηση χωρίς προγραμματικές αρχές, χωρίς καν αρχές, αφού την ενώνει μόνο ο διακαής πόθος  για την παραμονή στην εξουσία

Ο  νικητής  του ανασχηματισμού της έχει ονοματεπώνυμο:  Πάνος  Καμένος και αυτό όχι μόνο γιατί αύξησε τα στελέχη του κατά τρία επί πλέον άτομα μέσα στην νέα κυβέρνηση, αλλά και για δύο άλλους πολύ σημαντικούς λόγους. Πρώτον, είναι η αποπομπή του Φίλη από το Υπουργείο Παιδείας, που ήταν απαίτηση της Ιεράς Συνόδου και καταλογίζεται ως νίκη του Καμένου, ο οποίος φιλοδοξεί να γίνει ο αποκλειστικός  προστάτης των συμφερόντων  της  Εκκλησίας  μέσα στην κυβέρνηση, και δεύτερον, γιατί ενώ απομακρύνθηκαν οι υπουργοί που αρνούνταν να εφαρμόσουν τις επιταγές του τρίτου μνημονίου,  ο υπουργός άμυνας που αρνείται να περικόψει τις δαπάνες του υπουργείου του κατά 240  εκατομμύρια που προέβλεπε η συμφωνία,  αυτός ο υπουργός  παραμένει στην θέση του.

Η  Ε.Ε.  περνά μια κρίση  ταυτότητας και ψάχνει τον προσανατολισμό της. Ο πλούτος  και η παραγωγή μεταφέρονται στην Ανατολή , οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες και ο παραγωγικός της πλούτος συρρικνώνεται και μέσα σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες υπάρχει και μια εκρηκτική εσωτερική αντίθεση.  Η  αντίθεση Βορρά – Νότου  είναι μια  έντονα αποκλίνουσα παράμετρος  ικανή να διαλύσει την ευρωπαϊκή ενότητα,  αλλά είναι και αυτή που μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να δώσει λύσεις στα σημερινά αδιέξοδα και να μας οδηγήσει στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ο νότος είναι ελλειμματικός βουτηγμένος στα χρέη. Και ο Βορράς είναι πλεονασματικός, έχει πιστωτικά αποθέματα  και κεφάλαια που ψάχνει  αγορές να τα επενδύσει.

Οι χώρες του Νότου και η Ελλάδα μαζί πρέπει να δημιουργήσουμε το κατάλληλο πλαίσιο προσέλκυσης  των κεφαλαίων του Βορρά και αυτό το ελκυστικό περιβάλλον απαιτεί  τρεις προϋποθέσεις:

  • πολιτική σταθερότητα με διάρκεια
  • ελκυστική και δίκαιη φορολογία
  • σταθερές εργασιακές σχέσεις

Να μπορεί δηλαδή μια επιχείρηση να σχεδιάζει μια επένδυση στην Ελλάδα και να μην ανατρέπεται αυτή από αλλαγές της Νομοθεσίας

Σήμερα η διέξοδος από την κρίση περνά μέσα από την επανεκκίνηση της αγοράς και την ανάπτυξη.  Αυτό όμως μπορεί να επιτευχθεί μόνο από τις ιδιωτικές επενδύσεις και την ιδιωτική πρωτοβουλία .

Βέβαια εδώ υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. Ελεύθερη αγορά κάτω από συντηρητική ή προοδευτική  πολιτική? Αυτή την προοδευτική  ταυτότητα ψάχνουν τα ευρωπαϊκά κόμματα τα δημοκρατικά και προοδευτικά κόμματα και η σοσιαλδημοκρατία. Και η μεγάλη διαφορά  της με τα συντηρητικά  κόμματα είναι ότι  η ιδιωτική πρωτοβουλία αναπτύσσεται παράλληλα με κανόνες προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζόμενων μέσα σε ένα κράτος με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης  και  κοινωνικής πρόνοιας.

Η  προσέλκυση  ξένων κεφαλαίων  είναι το ένα σκέλος της πορείας για ανάπτυξη.  Το δεύτερο και πιο σημαντικό είναι η επανεκκίνηση της ελληνικών επιχειρήσεων τόσο των μεγάλων όσο και των μικρομεσαίων που είναι και η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας.

Η  πολιτική της κυβέρνησης είναι άκρως αναχρονιστική και αντίθετη στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Σήμερα στην Ελλάδα, στα οικονομικά επιτελεία της κυβέρνησης κυριαρχεί ο κρατισμός και οι θεωρίες του Κέινς δηλαδή για ανάπτυξη μέσα από δημόσιες επενδύσεις  με δημόσια  λεφτά  που θα πέσουν στην αγορά, χρήματα όμως που σήμερα δεν υπάρχουν. Όταν κάθε χρόνο ψάχνουμε με την βία να καλύψουμε χρηματοδοτικά την δική μας συμμετοχή στα ευρωπαϊκά προγράμματα ανάπτυξης τα ΕΣΠΑ.   Αναπτύσσουν  παράλληλα τα οικονομικά ακαδημαϊκά μυαλά  και διάφορες επικίνδυνες θεωρίες που μας παραπέμπουν σε νοσταλγίες του χρεοκοπημένου λεγόμενου σοσιαλιστικού συστήματος που κατέρρευσε για τον απλό λόγο ότι δεν παρήγαγε πλούτο. Και αν δεν παράγεις πλούτο δεν μπορείς να τον μοιράσεις, δεν έχεις τίποτα να  μοιράσεις.

Μία  παρένθεση. Λένε κάποιοι ότι ο διορισμός του κ. Παπαδημητρίου στο υπουργείο Οικονομίας ανοίγει τον δρόμο για σύμπλευση Ελλάδας-ΗΠΑ  για την αναδιάρθρωση του χρέους. Όνειρα απατηλά.  Πρώτον,  το θέμα του χρέους έχει λήξει.  Κανένα ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν περνά την μείωση του ελληνικού χρέους δηλαδή να πληρώσουν οι φορολογούμενοι των άλλων κρατών το ελληνικό φέσι.  Και δεύτερον,  η κυβέρνηση των ΗΠΑ  δεν συμπλέει με την ελληνική πρόταση,  απλά εκμεταλλεύεται το ελληνικό πρόβλημα για να δημιουργήσει προβλήματα στην συνοχή της  Ε.Ε.  Κάποιοι επιθυμούν την διάλυση της ευρωζώνης και του ευρώ και επιδιώκουν την μετατροπή της Ε.Ε.  σε συντονιστική ενότητα εθνικών κρατών με τα διαφορετικά τους νομίσματα γιατί έτσι θα είναι οι ευρωπαϊκές οικονομίες απόλυτα ευάλωτες στα αμερικάνικα οικονομικά συμφέροντα.

Αυτή η πολιτική της κυβέρνησης είναι άκρως τυχοδιωκτική αντιευρωπαϊκή,  συντηρητική και επικίνδυνη. Είναι πολιτική οικονομικής στασιμότητας και χρεοκοπίας.  Τι προτείνουμε όμως εμείς  σε αντικατάσταση της?

Πολλοί διχάζονται με ποιους και με ποιο τρόπο θα συνεργαστούμε, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι είμαστε πάντα μια σοβαρή φωνή με υπεύθυνη πολιτική, άρα είμαστε υποχρεωμένοι να συναινέσουμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας με βάση προγραμματική συμφωνία, η ποιότητα της οποίας θα εξαρτηθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα.

Ας κάνουμε σαφή την στρατηγική μας. Επιδίωξη μας είναι το σπάσιμο του σημερινού συντηρητικού διπολισμού και η τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ  σε τρίτο κόμμα, και εμείς –  ο χώρος μας να αποτελέσουμε τον βασικό κορμό γύρω από τον οποίο θα σχηματιστούν οι επόμενες  κυβερνήσεις συνεργασίας.

Θα μου πείτε σύντροφε δεν διαβάζεις τις δημοσκοπήσεις? Τις βλέπω και τις ερμηνεύω. Το 30%  δεν ξέρουν τι θα ψηφίσουν, αν ψηφίσουν και ακριβώς οι μισοί από αυτούς δηλαδή το 15%  του εκλογικού σώματος, θα προτιμούσαν μια τρίτη ενδιάμεση αξιόπιστη πολιτική δύναμη  αλλιώς  θα οδηγηθούν στο μη χείρον βέλτιστο δηλαδή στην ψήφο σε ένα κόμμα ή ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ,  επειδή μισούν πάρα πολύ το άλλο κόμμα.

Ο κόσμος από κάτω μας φωνάζει: προχωρήστε σε ένα νέο προοδευτικό και ενιαίο φορέα, στην μεγάλη δημοκρατική παράταξη η οποία μπορεί να ανατρέψει το σημερινό διπολικό πολιτικό σύστημα και να μας φέρει την ελπίδα μιας προοδευτικής ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας. Και η ελπίδα σήμερα περνά υποχρεωτικά μέσα από την ανάδειξη  μιας ισχυρής εκλογικής δύναμης στον μεσαίο χώρο, αντίθετη  στον εθνολαϊκισμό  του  ΣΥΡΙΖΑ αλλά  και στον συντηρητισμό  της  Ν.Δ.

Κλείνω  εκφράζοντας την ελπίδα και την ευχή: φίλοι και σύντροφοι το 2017 να μας φέρει ένα ανοικτό δημιουργικό και ενωτικό  Συνέδριο.

ΣΧΟΛΙΑ