«Σοσιαλδημοκρατία εξωτερικού;» του Π.Κ. Ιωακειμίδη

IoakeimidisPan1Καθώς ο Αλ. Τσίπρας ετοιμάζεται να συμμετάσχει σε ακόμη  μια νέα συνάντηση των Ευρωπαίων σοσιαλιστών  αυτό που προκύπτει είναι ότι  τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να  διαμορφώνει ένα ιδιότυπο διπλό πρόσωπο (ή προσωπείο μήπως;):  το «πρόσωπο της Σοσιαλδημοκρατίας εξωτερικού» και του ιδιόμορφου κινήματος εθνολαϊκίστικου προσανατολισμού εσωτερικού. Το πρώτο  απευθύνεται στους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές/Σοσιαλδημοκράτες..Το δεύτερο στο εγχώριο ακροατήριο.   Όταν  ο ΣΥΡΙΖΑ  απευθύνεται στους έξω,  ως κόμμα και κυβέρνηση,  εμφανίζεται με τον λόγο του να συμπλέει λίγο-πολύ με βασικές στοχεύσεις των σοσιαλιστικών/ σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων. Να υιοθετεί πολιτικούς και ιδεολογικούς κώδικες που οι δυνάμεις αυτές πρεσβεύουν, να προβάλλει ένα μεταρρυθμιστικό αφήγημα στη λογική των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων , να στοχεύει στην αλλαγή της Ευρώπης και όχι στην αμφισβήτησή της, να μάχεται για τον εκδημοκρατισμό της παγκοσμιοποίησης και πάντως όχι στην ακύρωσή της (όπως συνέβαινε  στο παρελθόν – συναντήσεις Γένοβας, κ.λπ.), να ευαγγελίζεται ακόμη μια Ευρωπαϊκή και διεθνή τάξη ασφάλειας  που δεν θα ξεπερνά όμως τους υφιστάμενους θεσμούς και οργανισμούς (ΝΑΤΟ), κ.λπ., κ.λπ. Όλο αυτό το αφήγημα ακούγεται   ευχάριστα και ευπρόσδεκτα από τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες. Και στη συνέχεια έρχονται «οι πράξεις οι εκπορευόμενες εκ του εξωτερικού», δηλαδή τα μνημόνια και οι μνημονιακές δεσμεύσεις. Και στο πεδίο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση έχει   καταπλήξει όχι μόνο τους σοσιαλιστές/ σοσιαλδημοκράτες αλλά όλο το φάσμα σχεδόν των Ευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων, με την προθυμία του πρώτα απ’όλα να υπογράψει τα πλέον σκληρά  μέτρα που αμφιβάλλουν εάν οποιαδήποτε άλλη ελληνική κυβέρνηση θα είχε ποτέ υπογράψει. Και το σπουδαιότερο  την ικανότητα «να περάσει» τα μέτρα αυτά από το Κοινοβούλιο με μοναδική άνεση, χωρίς απώλειες ή ιδιαίτερους κοινωνικούς κραδασμούς.

Επομένως δικαίως εισπράττει τα εύσημα των Μ. Βαλς (πρωθυπουργού της σοσιαλιστικής Γαλλικής κυβέρνησης) και Σ. Γκάμπριελ (ηγέτη των Γερμανών σοσιαλδημοκρατών/ SPD και αντιπροέδρου της κυβέρνησης με την κα. Μέρκελ). Ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας εμφανίζεται ως «ιδανικός εταίρος» τόσο των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών όσο και των Χριστιανοδημοκρατών στην προσπάθεια να καταστήσουν την Ελλάδα ακίνδυνη για την ευρωζώνη μέσα σε ειδικό καθεστώς. Και   για τους σοσιαλδημοκράτες ιδιαίτερα  ως ένας δυνητικά υπολογίσιμος πολιτικός εταίρος στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών πολιτικών συσχετισμών (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κ.λπ.).  Αλλά αυτός ο ήπιος «σοσιαλδημοκρατίζων ΣΥΡΙΖΑ» του εξωτερικού/Ευρώπης έχει κάποια ορατή αντίστηξη με τον ΣΥΡΙΖΑ εσωτερικού;

Ορισμένοι θεωρούν ότι η «σοσιαλδημοκρατική αφήγηση εξωτερικού» αποτελεί την πρώτη πράξη για την ολική  σοσιαλδημοκρατική μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Η πραγματικότητα ωστόσο φαίνεται να  αποτυπώνει  μια διαφορετική εικόνα. Στο εσωτερικό ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει, παρά τις κάποιες ορατές προσαρμογές που έκανε,  να  εκπέμπει σε διάφορους βαθμούς έντασης   εθνολαϊκιστικό, ανορθολογικό, ιδεοληπτικό λόγο, να προβάλλει τον αναχρονιστικό ριζοσπαστισμό της  ταξικής κοινωνίας και προωθεί τις αντίστοιχες  πράξεις στοχεύοντας στην εγκαθίδρυση ενός ιδιοκτησιακού πολιτικού καθεστώτος. . Και όλα αυτά εμφανίζονται ως εάν να είναι εγγεγραμμένα σ’ένα πολιτικό DNA έξω και πέρα από τη λογική και περιεχόμενο της σοσιαλδημοκρατίας που δεν επιδέχεται εύκολη  μετάλλαξη,.

ΣΧΟΛΙΑ