Παράθεση ονομάτων στα Βαλκάνια

Συχνά, η Διεθνή πραγματικότητα είναι αυτή που επιτρέπει τις αλλαγές στην πολιτική & διπλωματική σκακιέρα – και η περίπτωση της παρούσας, εν δυνάμει, συμφωνίας είναι μία απο αυτές. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η ΕΕ ζητά επίλυση του διαχρονικού αυτού προβλήματος στα Βαλκάνια – και θεωρεί πως την παρούσα στιγμή, με την Σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της πΓΔΜ υπό τον Ζάεφ, ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας. Μία επιτυχής έκβαση που δεν θα διαταράξει την πολιτική σταθερότητα της γείτονος – θα σημάνει την έναρξη μιας νέας πολιτικής περιόδου στα Βαλκάνια, δίνοντας ώθηση στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής και, ασφαλώς, στις Προοδευτικές, Μεταρρυθμιστικές πολιτικές δυνάμεις..

Αντώνης Βατούσιος

Αναδημοσίευση από το Foreign Affairs Hellenic Edition, του Florian Bieber

Όλη η Ευρώπη ωφελείται αν η Ελλάδα και η πΓΔΜ ξεπεράσουν την κρίση για την ταυτότητά τους


Μια από τις μακρύτερες και επίσης φαινομενικά πιο ανόητες διαμάχες στα Βαλκάνια ίσως τελικά επιλυθεί μετά από αρκετές εβδομάδες αρκετών σχεδόν προόδου. Η πΓΔΜ συμφώνησε να αλλάξει το όνομά της σε Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας ώστε να μην μοιράζεται πλέον το όνομα [Μακεδονία] με μια περιοχή στην Ελλάδα. Αλλά η συμφωνία είναι απλώς το πρώτο βήμα για να τερματιστεί η επί δεκαετίες διαμάχη. Η μετάφρασή της στην πραγματικότητα θα απαιτήσει πολύ περισσότερα, καθώς υπάρχουν σημαντικοί παράγοντες στην Ελλάδα, την πΓΔΜ [στμ: «Μακεδονία» σε ολόκληρο το αγγλικό κείμενο] και σε άλλες χώρες, που θα ήθελαν η συμφωνία να αποτύχει. Ωστόσο, εάν η συμφωνία επιτύχει, θα προσφέρει πιθανώς μια σειρά θετικών επιπτώσεων και θα δρέψει οφέλη όχι μόνο για τις εν λόγω δύο χώρες αλλά και για τα Βαλκάνια γενικά.

ΜΑΚΡΥΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΝΟΨΕΙ

Για πολλούς Έλληνες το όνομα Μακεδονία υπονοεί μια αξίωση στην επώνυμη βόρεια περιοχής της Ελλάδας. Από την πλευρά των Σκοπιανών [στμ: «Μακεδόνων» στο πρωτότυπο], η άρνηση της Αθήνας να δεχτεί το όνομα που είχαν επιλέξει για την χώρα τους ήταν μια άρνηση της εθνικής τους ταυτότητας. Η σύγκρουση δεν ήταν ποτέ ουσιαστική στη φύση της [1], αλλά ωστόσο διακυβεύονται ακόμη πολλά. Οι εθνικιστές και στις δύο χώρες οικοδόμησαν την πολιτική τους σταδιοδρομία στο ζήτημα αυτό, από τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας, Αντώνη Σαμαρά, μέχρι τον «Μακεδόνα» ομόλογό του, Νίκολα Γκρουέφσκι, ο οποίος πρόσφατα καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών για διαφθορά, αλλά εξακολουθεί να προστατεύεται από την κοινοβουλευτική ασυλία. Αυτό που σταμάτησε μια λύση ήταν η ασυμμετρία της σύγκρουσης. Η Ελλάδα κρατούσε τα ατού με το να είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ και είχε ελάχιστα κίνητρα για συμβιβασμό, και η πΓΔΜ συχνά αισθανόταν ότι εκβιαζόταν για να κάνει παραχωρήσεις.


Ολόκληρο το άρθρο στο Foreign Affairs

 

ΣΧΟΛΙΑ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.