Β.2.2. Πολιτικό Σύστημα

Για ένα νέο πολιτικό σύστημα που να μην αναπαράγει τις παθογένειες του πελατειακού κράτους, της πολιτικής ασυλίας, της διαφθοράς, της αδιαφάνειας, της κομματοκρατίας και της στρεβλής κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.

Για το σκοπό αυτό προτείνουμε:

  1. Αποσύνδεση της εκλογής πρόεδρου Δημοκρατίας από εκλογές. Αυτό θα γίνεται είτε με συνέχεις ψηφοφορίες με παράταση της θητείας του απερχόμενου πρόεδρου είτε με άμεση εκλογή από τον λαό πρόεδρου σε περίπτωση αδυναμίας της Βουλής.
  2. Λελογισμένη ενίσχυση των εξουσιών του πρόεδρου για να σπάσει ο απόλυτος πρωθυπουργοκεντρισμός του συστήματος χωρίς να οδηγεί στις υπερεξουσίες του συντάγματος του 1975.
  3. Αποτροπή των συνεχών διαλύσεων της Βουλής με την πρόβλεψη ότι σε περίπτωση πρόωρης διάλυσης της Βουλής η νέα εκλεγόμενη Βουλή θα έχει θητεία μέχρι το συνταγματικό τέλος της προηγούμενης.
  4. Εξεταστικές επιτροπές να συστήνονται με 120 ψήφους, ώστε να έχει και η αντιπολίτευση αυτή την δυνατότητα.
  5. Απλοποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών με απόφαση παραπομπής της υπόθεσης σε δικαστικό συμβούλιο από την ολομέλεια της Βουλής και κρίση του δικαστικού συμβουλίου περί παραπομπής η όχι στο ειδικό δικαστήριο.
  6. Ενίσχυση του ρόλου των κοινοβουλευτικών επιτροπών και των απλών βουλευτών.
  7. Εκλογικό σύστημα που θα συνδυάζει την εκλογή με σταυρό σε μικρές εκλογικές περιφέρειες και εκλογή με λίστα σε επίπεδο ευρύτερης περιφέρειας. Μείωση του bonus των 50 εδρών, εφόσον το πρώτο κόμμα υπερβαίνει συγκεκριμένο ποσοστό. Καθιέρωση ψήφου Ελλήνων εξωτερικού και ηλεκτρονικής επιστολικής ψήφου.
  8. Διατήρηση του ορίου του 3% για λόγους κυβερνησιμότητας.
  9. Εκλογή της ηγεσίας των ανώτατων δικαστηρίων από την Βουλή με πλειοψηφία των τεσσάρων πέμπτων, κατά το πρότυπο των ανεξάρτητων αρχών, προς κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.
  10. Δημιουργία συνταγματικοί δικαστηρίου.
  11. Κυρώσεις από το συνταγματικό δικαστήριο σε κόμματα που κατά εξακολούθηση στρέφονται κατά του πολιτεύματος με βίαια μέσα.
  12. H θέση της χώρας στην ΕΕ και οι θεσμικές της υποχρεώσεις να αποτυπώνονται στο Σύνταγμα

-ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης

-σεβασμός της λειτουργίας των ανεξάρτητων Αρχών

-κωδικοποίηση/απλοποίηση της νομοθεσίας με στόχο την κωδικοποίηση των εν ισχύ διατάξεων

-χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων κατά το πρότυπο των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων και των πολιτικών ιδρυμάτων τους

  1. Διαχωρισμός εκτελεστικής εξουσίας, ώστε υπουργοί, διοικητές δημοσιών οργανισμών να μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα για πολιτική θέση μόνο μετά από 8 χρόνια από την λήξη της θητείας τους, και θητεία 10 ετών σε όλες τις πολιτικές θέσεις.
  2. Πλήρης εφαρμογή της ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ, όλα τα έσοδα/έξοδα και χορηγίες σε είδος για όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα και υποψηφίων.
  3. Επιλογή όλων των Γενικών Διευθυντών και Διοικήσεων Δημοσιών Οργανισμών άμεσα από συμβούλιο επιλογής που θα οριστεί με πλειοψηφία 3/5 της βουλής, με παράλληλη θεσμοθέτηση μόνιμου συστήματος επιλογής/ λογοδοσίας/ αξιολόγησης όλων των στελεχών του δημοσίου  τομέα.

4 thoughts on “Β.2.2. Πολιτικό Σύστημα

  1. Σχετικά με την παράγραφο 13. Διαχωρισμός εκτελεστικής εξουσίας, ώστε υπουργοί, διοικητές δημοσιών οργανισμών να μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα για πολιτική θέση μόνο μετά από 8 χρόνια από την λήξη της θητείας τους, δημιουργεί τον κίνδυνο οι υποψήφιοι τελικώς να είναι όλοι μεγάλης ηλικίας ή νέοι χωρίς εμπειρία. Δεν θεωρώ ότι είναι αρνητικό κάποιος να έχει υπηρετήσει ως Υπουργός ή Διοικητής Οργανισμού και να βρίσκεται στην επόμενη Βουλή ως απλός βουλευτής. Προφανώς όμως δεν θα πρέπει να μπορεί να είναι βουλευτής ή εκλεγμένος σε κάποιο άλλο αξίωμα στην τρέχουσα περίοδο, εφόσον είναι Υπουργός, Γενικός Γραμματέας ή μέλος Δ.Σ. Οργανισμού. Αντιθέτως, συμφωνώ με την θητεία 10 ετών σε όλες τις πολιτικές θέσεις, ώστε να αποφεύγεται ο καθεστωτισμός.

  2. Επίσης για να αρθεί η νοοτροπία του πελατειακού συστήματος μία ενδεχόμενα αποτελεσματική λύση, που σημειωτέον έχει προταθεί και από Το Ποτάμι, είναι οι Υπουργοί και οι Γενικοί Γραμματείς να μην έχουν δικαίωμα προσλήψεων και σύναψης συμβάσεων προμηθειών. Το δικαίωμα και η ευθύνη για αυτές τις αποφάσεις θα πρέπει να αφορά τα στελέχη του Δημοσίου, έως τον βαθμό του Γενικού Διευθυντή. Ουσιαστικά δηλαδή προτείνω τα στελέχη της Κυβέρνησης να έχουν την πολιτική ευθύνη και καθοδήγηση του κράτους, αλλά η δημόσια διοίκηση να ασκείται από τους δημόσιους υπαλλήλους. Βεβαίως η ευθύνη αυτή που θα τους αποδοθεί θα πρέπει να δημιουργεί και συγκεκριμένες υποχρεώσεις συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης/επαγγελματικής ανάπτυξής τους, ενώ τυχόν πειθαρχικά παραπτώματα ή ανεπάρκειάς τους να καλύψουν τις ανάγκες μίας τέτοιας θέσης θα πρέπει να οδηγούν στην απομάκρυνσή τους, έως και την έξοδο από τον Δημόσιο Τομέα.

  3. νέα παράγραφος 7:
    7. Εκλογικό σύστημα: 200 έδρες, με στενές εκλογικές περιφέρειες, με πριμ κυβερνησιμότητας 10% (20 έδρες) εφόσον το πρώτο κόμμα έχει 40%. Ειδάλλως, υποχρέωση σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας.

  4. 1. Να διευκρινιστεί τι εννοούμε με τη φράση «ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης». 2. Ποιοί έλληνες του εξωτερικού θα έχουν δικαίωμα ψήφου; Οι 2ης, 3ης γεννιάς Αμερικανοί, Γερμανοί ή Αυστραλοί;Απαράδεκτο. 3.Δεν πρέπει να μπει όριο συμμετοχής σε πολιτικές θέσεις. Αν κάποιος είναι ικανός και τον θέλει ο λαός να εκλέγεται ακόμη και ισόβια. Φυσικά στις θέσεις όπου κάποιος διορίζεται μπορεί να μπει όριο, όχι εκεί που εκλέγεται. 4. Να τεθεί ρητά ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή.

ΣΧΟΛΙΑ