Η ομιλία του Νίκου Διακουλάκη, Μέλους της Συντονιστικής Επιτροπής των «Κινήσεων Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία», στην Εναρκτήρια Συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Ηράκλειο, 29/2/2016

12795357_525117141006235_4084467272587921191_nΜε ιδιαίτερη χαρά είμαι πάλι εδώ μαζί σας, εκπροσωπόντας τις «Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρτία», για να χαράξουμε όλοι μαζί τη νέα ενωτική πορεία της παράταξης με συντονιστή για την Κρήτη το Περιφερειακό Συμβούλιο Κρήτης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Σήμερα ξεκινάμε τη λειτουργία του Συμβουλίου και πρέπει όλοι να το αγκαλιάσουμε, να το στηρίξουμε και να το διευρύνουμε για να γίνει ένας αποτελεσματικός μοχλός ενεργοποίησης των πολιτών της Κρήτης που αγωνιούν και νοιάζονται για την πορεία του τόπου και το μέλλον της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης.
Με πολλούς από εσάς έχουμε συναντηθεί και στο παρελθόν, στους αγώνες για τη δημοκρατία, την κοινωνική πρόοδο και την ανάπτυξη της Κρήτης στηριγμένης στα γερά ποδάρια που της εξασφαλίζουν τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα στον αγροτοδιατροφικό τομέα, τον τουρισμό, την τριπλή έλικα «παιδεία- έρευνα-καινοτομία» και το φυσικό και πολιτιστικό της πλούτο.
Και σήμερα, πάνω σε αυτούς τους πυλώνες πρέπει να βασίσουμε την παραγωγή, την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για να καταπολεμήσουμε την ανεργία, για να βγούμε από την κρίση. Χρειαζόμαστε όμως νέες ενισχυτικές πολιτικές και αναβάθμιση των υποδομών και των δικτύων στις μεταφορές, στην ενέργεια, στην ευρυζωνικότητα.
Έχουμε όμως μεγάλα εμπόδια στην προσπάθεια αυτή, λόγω της πολιτικής κατάστασης και της αβεβαιότητας που περνά η χώρα και παγώνει τις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και τις επενδύσεις, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμη και όσα θετικά είχαμε δημιουργήσει ως οικονομία και κοινωνία σε όλη τη μεταπολίτευση. Και δεν πρέπει να δεχόμαστε τους ισοπεδωτικούς εξορκισμούς σκοπιμότητας για όλη αυτή την περίοδο.

Γιατί παρά τα λάθη (χαρακτηριστικά παραδείγματα, το νομοσχέδιο Γιαννίτση και η ονομασία της FYROM) που τα πληρώνουμε ακριβά σήμερα, το ισοζύγιο της μεταπολίτευσης είναι θετικό, με την καθοριστική συμμετοχή της δικής μας παράταξης.
Ας αναδείξουμε και ας αξιοποιήσουμε επιτέλους τις εμπειρίες, το θετικό έργο και τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις και από τις τρεις περιόδους διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Έργο που καμιά άλλη παράταξη δεν έχει να επιδείξει. Όχι μόνο για ενημέρωση και προβολή του έργου, αλλά για να εμπλουτίσουμε το καινούργιο μας σχέδιο και να συνεχίσουμε αφήνοντας οριστικά πίσω μας τα αρνητικά.
Σήμερα οι δικές μας ευθύνες μεγαλώνουν. Είναι αλήθεια ότι ο χώρος μας κτυπήθηκε περισσότερο από όλους από την κρίση και κατακερματίστηκε, παρότι σήκωσε το κύριο βάρος της αντιμετώπισης της, λέγοντας αλήθειες απέναντι στα ψεύδη των άλλων, τα Ζάππεια, τα ανύπαρκτα ισοδύναμα και τα αντιμνημόνια, την παραπλάνηση των πολιτών για δήθεν έξοδο από την κρίση χωρίς επώδυνα μέτρα.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, πολλοί συμπατριώτες μας έστρεψαν πριν ένα χρόνο τις ελπίδες τους σε μια αλλαγή στο κυβερνητικό τιμόνι. Σήμερα όμως είναι φανερό ότι η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αδυνατεί να υλοποιήσει έστω και ένα ελάχιστο μέρος όσων υποσχέθηκε. Αντίθετα συσσωρεύει νέα δεινά που βαθαίνουν την κρίση.
Μας λένε ότι κληρονόμησαν τα προβλήματα, αλλά πρέπει να τους υπενθυμίζουμε το τι παρέλαβαν πριν ένα χρόνο. Παρέλαβαν τη χώρα με θετικό ρυθμό ανάπτυξης το 2014 μετά από 5 χρόνια ύφεσης, με την ανεργία να αρχίζει έστω και λίγο να μειώνεται, τις τράπεζες ανακεφαλαιοποιημένες, το επενδυτικό κλίμα να αλλάζει, ο δανεισμός από τις αγορές να ξανανοίγει, η έξοδος από τα μνημόνια να είναι κοντά, όπως έγινε και στις άλλες χώρες που βρέθηκαν στην ίδια θέση.
Είναι αποκλειστικά «κατορθώματα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ιδιαίτερα μετά το αχρείαστο δημοψήφισμα του ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ, η νέα αστάθεια, η μαζική φυγή επιχειρήσεων, εργαζομένων και κεφαλαίων, το κλείσιμο των τραπεζών, τα capital controls και η απόσυρση άλλων 40 δισεκ. Ευρώ από τις τράπεζες που οδήγησε στην ανάγκη για νέα ανακεφαλαιοποίηση τους. Είχαμε ξεπεράσει το Grexit, και με ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επανήλθε όχι μόνο το Grexit από την ευρωζώνη, αλλά και από τη συνθήκη Σένγκεν, ακόμη καιι από τα Βαλκάνια με τον τρόπο που διαχειρίστηκαν το προσφυγικό.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απέτυχε σε όλα, και επειδή η πολιτική κρίνεται από τα αποτελέσματα, πρέπει να φύγει πριν είναι αργά και να αντικατασταθεί με μια κυβέρνηση ευρείας δημοκραστικής πλειοψηφίας για τη σωτηρία της χώρας.
Παράλληλα, δική μας δουλειά είναι να ανασυγκροτήσουμε, να ανανεώσουμε και να ενώσουμε την παράταξη μας και αυτό επείγει πριν παγιωθεί ένα νέο δικομματικό σκηνικό χωρίς εμάς, χωρίς ένα μεγάλο πολιτικό φορέα εκπροσώπησης ενός ιστορικού κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος στη χώρα μας που στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες παραμένει ισχυρή δύναμη εξουσίας και δεύτερη δύναμη στο Ευρωκοινοβούλιο.
Το τελευταίο διάστημα αυξάνεται η κινητικότητα για την ενότητα και την ανανέωση, για ένα ισχυρό πόλο ανάμεσα στη συντηρητική Δεξιά και στην ανερμάτιστη Αριστερά».
Όλες οι προτάσεις είναι χρήσιμες και ευπρόσδεκτες. Οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία λέμε ναι, σε κάθε πρωτοβουλία ενότητας, όπως κάναμε με τους 58, την ΕΛΙΑ, τη Δημοκρ. Παράταξη, τη Δημοκρ. Συμπαράταξη. Έτσι, θέλουμε να δούμε θετικά και την πρόταση του Στ. Θεοδωράκη, ως ενωτική χειρονομία για να καθίσουν όλοι γύρω από το ίδιο τραπέζι, με χρονικό ορίζοντα και οδικό χάρτη, και όχι ως μια υπεκφυγή που θα διαιωνίσει τις διαιρέσεις,.
Δεν είναι άλλωστε μακριά από την πρόταση που έκανε η Πρόεδρος Φώφη Γεννηματά στο Συνέδριο του Ποταμιού, για κοινή Επιτροπή με ισότιμη συμμετοχή όλων που θα προετοιμάσει θέσεις και θα οργανώσει μια Συνδιάσκεψη με αντιπροσωπευτική σύνθεση. Εκεί θα αποφασιστούν ονομασία, σύμβολα, πρόγραμμα, διακήρυξη, εκπροσώπηση, οργάνωση και τρόπος και χρόνος εκλογής της νέας ηγεσίας από τη βάση.
Να προχωρήσουμε άμεσα, χωρίς τη διάλυση όσων θα συμμετάσχουν και όταν ωριμάσουν οι συνθήκες αποφασίζουμε τότε, όλοι μαζί, αν θέλουμε την πλήρη ενοποίηση, μέσω ενός Ιδρυτικού Συνεδρίου. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο, και ας μη ζητούν το μέγιστο και ανέφικτο, όσοι παραμένουν εκτός των ενωτικών διαδικασιών, γιατί αυτό ακούγεται ως υπεκφυγή.
Το σίγουρο είναι ότι τα περιθώρια χρόνου είναι ασφυκτικά και η ανάγκη για επανένωση του χώρου επείγουσα και αναγκαία.
Να απευθυνθούμε στο νέο κόσμο. Να κατανοήσουμε καλύτερα γιατί παλιοί μας συναγωνιστές έχουν απομακρυνθεί, ενώ αποτελούν μέρος των θετικών πεπραγμένων της προηγούμενης κοινής μας πορείας.
Να πείσουμε ότι λειτουργούμε με διαφάνεια, εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες, τεκμηριωμένες προτάσεις και λογοδοσία, χωρίς δημαγωγία και λαικισμούς, γιατί έτσι μόνο θα ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών, και ειδικά των νέων.
Χρειάζονται όμως υπερβάσεις από όλους αφήνοντας πίσω ότι μας χωρίζει, για να προχωρήσουμε, πιο γρήγορα, πιο αποτελεσματικά, όλοι μαζί, την κοινή προσπάθεια ανασυγκρότησης του χώρου.
Γιατί μόνο όλοι μαζί μπορούμε.

ΣΧΟΛΙΑ